Co to są odleżyny?
Kto jest podatny na odleżyny? Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia odleżyn wydanymi w 2014 roku przez Europejską Grupę Doradczą ds. Odleżyn (EPUAP) i Krajową Grupę Doradczą ds. Odleżyn (NPUAP) odleżyny to miejscowe uszkodzenia skóry i/lub tkanki podskórnej, zwykle zlokalizowane w wystającej części kości, spowodowane uciskiem lub złożoną siłą ścinającą. Odleżyny skórne stanowią powszechny problem w leczeniu rehabilitacyjnym i pielęgniarskim.
Według odpowiednich doniesień literaturowych, co roku z powodu zespołu odleżyn umiera około 60 000 osób. Części podatne na odleżyny występują głównie w występie kości, gdzie nie ma osłony mięśniowej lub cienkiej warstwy mięśniowej, brakuje ochrony tkanki tłuszczowej i często są pod ciśnieniem: (1) Pozycja na plecach jest dobra w przypadku występu potylicznego, łopatki, łokcia, wybrzuszenia kręgosłupa, ogona krzyżowego i pięty. (2) Pozycja boczna jest dobra w przypadku ucha, szczytu barku, łokcia, żeber, bioder, wewnętrznej i zewnętrznej strony stawu kolanowego oraz wewnętrznej i zewnętrznej kostki.
(3) Pozycja prostaty jest dobra w przypadku ucha, policzka, ramienia, kobiecej piersi, męskich genitaliów, grzebienia biodrowego, kolana i palca u nogi.
Czynnikami podatności na odleżyny były z kolei osłabienie motoryki, zmiany skórne i wzrost wieku, więc-pacjenci długotrwale obłożeni, pacjenci z urazem rdzenia kręgowego oraz osoby starsze, zwłaszcza obłożnie chorzy w podeszłym wieku, stali się-grupą wysokiego ryzyka wystąpienia odleżyn.
czy odleżyny są częste? Z literatury wynika, że częstość występowania odleżyn w szpitalach kompleksowych wynosi 3% ~ 14%, częstość występowania odleżyn u pacjentów po urazie rdzenia kręgowego wynosi 25% ~ 85%, a 8% wiąże się ze śmiercią, częstość występowania odleżyn u pacjentów z chorobami neurologicznymi wynosi 30% ~ 60%, a częstość występowania odleżyn u hospitalizowanych osób starszych wynosi 10% ~ 25%,
Śmiertelność osób starszych z odleżynami wzrosła 4 razy bardziej niż osób starszych, które nie miały odleżyn, a śmiertelność z powodu niezagojonych ran była 6 razy większa niż w przypadku ran gojących się.
Z piśmiennictwa wynika, że 23% odleżyn szpitalnych miało związek z zabiegiem chirurgicznym, częstość występowania odleżyn u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym zwiększała się wraz z wydłużeniem czasu operacji, czas operacji dłuższy niż 2,5 godziny był czynnikiem ryzyka wystąpienia odleżyn, a częstość występowania odleżyn pooperacyjnych wynosiła 21,2% u pacjentów, których czas operacji przekraczał 4 godziny. Dlaczego warto stosować opatrunek alginianowy w leczeniu odleżyn?

Opatrunek jest metodą leczenia odleżyn i teoretycznie istnieje wiele różnych opatrunków, które można zastosować na odleżyny.
Opatrunek Alginate charakteryzuje się wysoką wchłanialnością, może wchłaniać wszelkiego rodzaju rany, owrzodzenia i inne powstałe płyny, sprzyja gojeniu się ran na mokro, może amortyzować nacisk, siłę ścinającą i tarcie, skutecznie zapobiegać odleżynom, ma wysoką biokompatybilność,-nie powoduje alergii, nie powoduje stymulacji. W przeglądzie Cochran przeanalizowano odpowiednie badania (w tym 6 badań i łącznie 336 uczestników), porównując zastosowanie popularnych opatrunków alginianowych z opatrunkami hydrożelowymi, opatrunkami alginianowymi zawierającymi jony srebra i opatrunkami wykorzystującymi promieniowanie cieplne w leczeniu i pielęgnacji odleżyn.
Stwierdzono, że te nowe opatrunki wykazują dobre wyniki w leczeniu i pielęgnacji odleżyn i nie ma dużych różnic w działaniu kilku opatrunków, ale są one lepsze od tradycyjnych, zwykłych opatrunków z gazy i innych opatrunków.
Stopień zaawansowania odleżyn (1) Podejrzane uszkodzenie tkanek głębokich-Podskórna tkanka miękka ulega uszkodzeniu pod wpływem nacisku lub siły ścinającej, co powoduje miejscową integralność skóry, ale mogą wystąpić zmiany koloru, takie jak fiolet lub brązowawo-czerwony, lub prowadzić do zastoju pęcherzy.
W porównaniu z otaczającymi tkankami, tkanki miękkie w tych uszkodzonych obszarach mogą powodować ból, twarde kawałki, lepkie sączenie, wilgoć, gorączkę lub przeziębienie. (2) Odleżyny fazy I w okresie różowym-„czerwone, opuchnięte, gorące, bolesne lub zdrętwiałe, trwające 30 minut, nie zanikają” w wypukłościach kostnych integralności skóry, czemu towarzyszy ucisk-nieblaknięcia ograniczonego rumienia.
Ciemna skóra może nie mieć znacząco bladych zmian, ale jej kolor może różnić się od otaczającej tkanki.
(3) Odleżyny fazy II, okres nacieku zapalnego-„fioletowo-czerwony, węzeł, ból, pęcherze”, brak części skóry właściwej, objawiający się płytkim, otwartym owrzodzeniem, któremu towarzyszy różowe łożysko rany (rana), brak padliny, może również objawiać się całkowitym lub pękniętym pęcherzem po surowicy. (4) Odleżyny fazy III, płytkie owrzodzenia,-pękanie naskórka, powstawanie owrzodzeń.
Typowe cechy: Brakuje całej warstwy tkanki skórnej, widoczny jest odsłonięty tłuszcz podskórny, ale kości, ścięgna i mięśnie nie są odsłonięte, występuje padlina, ale głębokość ubytku tkanki nie jest wyraźna, może zawierać podstępy i tunele.
(5) Odleżyny fazy IV, martwica, owrzodzenie, okres-wtargnięcie do dolnej warstwy skóry właściwej, warstwy mięśniowej, powierzchni kości, ekspansja infekcji, typowe cechy: Utrata całej warstwy tkanki, której towarzyszy odsłonięcie kości, ścięgien lub mięśni, w niektórych częściach łożyska rany znajduje się padlina lub strup, często występuje podstęp lub tunel.
(6) Typowe cechy odleżyn, których nie można zlokalizować-brakuje wszystkich warstw tkanki, dno owrzodzenia pokryte jest padliną (żółtą, żółtawo-brązową, szarą, zieloną lub brązową) lub w łożysku rany występuje zrost strupa (węglowy, brązowy lub czarny).
Badania zastosowań klinicznych Francuscy badacze przeprowadzili badanie porównawcze, grupa eksperymentalna pacjentów w ciągu pierwszych 4 tygodni przed leczeniem stosowała opatrunek alginianowy, pozostałe 4 tygodnie stosując opatrunek hydrożelowy, grupa kontrolna stanowiła całość stosowania opatrunku hydrożelowego; łącznie 110 uczestników, z których wszyscy byli w wieku powyżej 65 lat, w fazie III i czwartej, było pacjentami z odleżynami. Efekt opatrunku mierzy się poprzez zmniejszenie proporcji wielkości rany, a im większa proporcja, tym lepszy efekt. Wyniki wykazały, że działanie grupy eksperymentalnej było znacząco lepsze niż grupy kontrolnej, a gojenie się ran było wyraźnie przyspieszone. Badanie wykazało również, że dobór odpowiedniego opatrunku na różnych etapach odleżyn sprzyja szybszemu gojeniu się rany.
Wśród nich najpierw zastosowano opatrunek alginianowy w celu wzmocnienia efektu oczyszczania rany i aktywności makrofagów oraz w celu wspomagania tworzenia się tkanki ziarninowej, a następnie opatrunek hydrożelowy miał głównie na celu utrzymanie wilgoci w środowisku rany. Tajlandzcy uczeni przeprowadzili badanie porównawcze dotyczące stosowania opatrunków alginianowych zawierających jony srebra i kremu ze sulfadiazyną ze srebrem w leczeniu odleżyn.
Opatrunki alginianowe działają nieco lepiej niż krem sulfadiazynowo-srebrowy, a co ważniejsze dla pacjentów, maksymalny koszt stosowania opatrunków alginianowych wynosi około 80% tego drugiego, co znacznie zmniejsza obciążenie finansowe pacjentów.
"
Duża liczba badań wykazała, że nowe opatrunki przyspieszają gojenie się ran, zmniejszają ból pacjentów, zmniejszają liczbę zmian leków i zmniejszają obciążenie pielęgniarki pracą Light, a także mają inne zalety, które są coraz częściej stosowane w praktyce klinicznej. Amerykański panel doradczy ds. owrzodzeń uciskowych zasugerował, że po każdej wymianie opatrunku należy oceniać ranę, aby upewnić się, że opatrunek używany w danym momencie jest odpowiedni oraz że rana jest wilgotna i sucha wokół rany, aby zapobiec zaimpregnowaniu. Ocenić ogólny stan pacjenta, uzupełnić na czas odżywienie, zalecić różne opatrunki w zależności od stanu pacjenta w połączeniu z instrukcją i sprawić, aby nowy opatrunek lepiej służył pacjentom z odleżynami.
